پس از مسجل شدن ریاست جمهوری مقام معظم رهبری در سال ۶۰ ایشان دکتر ولایتی را بعنوان نخست وزیر به مجلس معرفی میکند.اما باند بهزادنبوی و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در مجلس به ولایتی رای ندادند و گفتند نظر ما فقط روی موسوی است.سرانجام میرحسین موسوی به عنوان نخست وزیر اتنخاب شد.دیدگاه فوق العاده چپ موسوی و تاکید بر اقتصاد بسته،محدود بودن سقف دارایی باعث شد ۷ نفر از وزیران استعفا دهند.

چهارمین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۶۴برگزار شد و باز هم مقام معظم رهبری با رای قاطع ملت رییس جمهور شد.ناطق درباره آن روزها میگوید:

(امام اصرارداشتند که حضرت آغا دوباره کاندید شوند و شرط مقام معظم رهبری این بود که انتخاب نخست وزیر با خود ایشان باشد چون خط اقتصادی موسوی را قبول نداشتند.امام هم قبول کرده بود)

دراین شرایط سر و کله محسن رضایی پیدا شد و به اشتباه به امام گفت به نفع جبهه است موسوی انتخاب شود.امام هم بخاطر شرایط جنگ گفتند صلاح نیست موسوی انتخاب نشود.اوج ولایت پذیری مقام معظم رهبری اینجا بود که با اینکه موسوی را قبول نداشت اما بخاطر امام او را انتخاب کرد.

اما سخنی با آقای رضایی:شما چرا از طرف رزمندگان نظر شخصی خود را به امام تحمیل کردید،آیا این اتحاد شما در آن سال با موسوی عمدی نبود که در فتنه ۸۸ این اتحاد نمود بیشتری پیدا کرد،گر چه خدا را شکر سرانجام راه خود را از موسوی منافق جدا کردید