نارضایتی امام ازسیاست های اقتصادی دولت موسوی
سالی ازعمر دولت موسوی نگذشته بود که نگرانی ازوضع اقتصادی و رونق کار و بازار به جلسه شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی راه میابد. رفسنجانی از این ماجرا چنین روایت میکند:
امام هم نگران دولتی شدن امور و فشار دربخش خصوصی اند وآقای معادیخواه گفت که دردولت
سالی ازعمر دولت موسوی نگذشته بود که نگرانی ازوضع اقتصادی و رونق کار و بازار به جلسه شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی راه میابد. رفسنجانی از این ماجرا چنین روایت میکند:
امام هم نگران دولتی شدن امور و فشار دربخش خصوصی اند وآقای معادیخواه گفت که دردولت روحیه ی دولتی کردن امور اقتصادی رواج دارد وآقای میرحسین موسوی نخست وزیر مقاومت نشان داد جو جلسه با ایشان موافق نبود.
فردای آن روز عسگراولادی به دفتر رفسنجانی میرود واختلاف نظر در دولت درباره مسائل اقتصادی ولزوم توجه به بخش خصوصی را تشریح میکند .اختلاف موسوی و وزیر بازرگانی چنان شدت میگیرد که راهی جز جدایی عسکراولادی و موسوی پیدا نمیشود. چپ گرایان دولت وزرای راست مزاج را آماج تیر طعنه حمایت از سرمایداری و بازارمداری قرار میداده اند.بهزادنبوی بینش عسکراولادی را در امر تجارت وخلع ید سرمایداران میدانست.
اما اینگونه نگاه به اقتصاد که همان تفکر شرقی سوسیالیستی چپ بود با خود مضرات بسیاری برای کشور به همراه داشت که سرمنشأ فسادهای اقتصادی وشکیل گیری پایه های تبعیض اولیه میان طبقات مختلف اجتماعی میگردد لذا دولت موسوی بدون توجه به هشدارهای کارشناسان همچنان به رویه ی خود در مورد یارانه های بی حد و حصر وبدون حساب وکتاب به کالاها واقلام مختلف ادامه میداد.پرداخت سهمیه های دولتی،کنترل ونظارت دولتی بر بسیاری ازکالاها،فساد در جامعه را گسترش میداد.
مرتضی نبوی از ابراز نارضایتی امام از دولت موسوی به خاطر انحصاری کردن اقتصاد کشور توسط دولت یاد کرده با اشاره به صحبت های امام در همان دوران جنگ مبنی بر لزوم مشارکت مردم در فعالیت های اقتصادی میگوید:
من نظرات امام را درباره اقتصاد تهیه کرده بودم که ازجمله موارد آن یکی این بود کارهایی که مردم میتوانند انجام دهند دولت انجام ندهد.
به طور کلی دولت موسوی چند ویژگی خاص داشت که هنوز به آن صفات معروف است. دولت کوپنی برای گوشت و پنیر وبرنج ،دولت صف گرفتن برای شیرخشک و سیگار و پودر لباس شویی،دولت محدود کننده ی آزادی های فردی با کوبیدن پونز بر پیشانی دختران و زنان مانتویی،دولت مخالف رسانه ها و شخصیت های منتقد بود تا جایی که روز شهادت دکتر شهید آیت از مخالفان خودرا از تقویم پاک کرد.
روحیه ی دولتی کردن امور اقتصادی رواج دارد وآقای میرحسین موسوی نخست وزیر مقاومت نشان داد جو جلسه با ایشان موافق نبود.
فردای آن روز عسگراولادی به دفتر رفسنجانی میرود واختلاف نظر در دولت درباره مسائل اقتصادی ولزوم توجه به بخش خصوصی را تشریح میکند .اختلاف موسوی و وزیر بازرگانی چنان شدت میگیرد که راهی جز جدایی عسکراولادی و موسوی پیدا نمیشود. چپ گرایان دولت وزرای راست مزاج را آماج تیر طعنه حمایت از سرمایداری و بازارمداری قرار میداده اند.بهزادنبوی بینش عسکراولادی را در امر تجارت وخلع ید سرمایداران میدانست.
اما اینگونه نگاه به اقتصاد که همان تفکر شرقی سوسیالیستی چپ بود با خود مضرات بسیاری برای کشور به همراه داشت که سرمنشأ فسادهای اقتصادی وشکیل گیری پایه های تبعیض اولیه میان طبقات مختلف اجتماعی میگردد لذا دولت موسوی بدون توجه به هشدارهای کارشناسان همچنان به رویه ی خود در مورد یارانه های بی حد و حصر وبدون حساب وکتاب به کالاها واقلام مختلف ادامه میداد.پرداخت سهمیه های دولتی،کنترل ونظارت دولتی بر بسیاری ازکالاها،فساد در جامعه را گسترش میداد.
مرتضی نبوی از ابراز نارضایتی امام از دولت موسوی به خاطر انحصاری کردن اقتصاد کشور توسط دولت یاد کرده با اشاره به صحبت های امام در همان دوران جنگ مبنی بر لزوم مشارکت مردم در فعالیت های اقتصادی میگوید:
من نظرات امام را درباره اقتصاد تهیه کرده بودم که ازجمله موارد آن یکی این بود کارهایی که مردم میتوانند انجام دهند دولت انجام ندهد.
به طور کلی دولت موسوی چند ویژگی خاص داشت که هنوز به آن صفات معروف است. دولت کوپنی برای گوشت و پنیر وبرنج ،دولت صف گرفتن برای شیرخشک و سیگار و پودر لباس شویی،دولت محدود کننده ی آزادی های فردی با کوبیدن پونز بر پیشانی دختران و زنان مانتویی،دولت مخالف رسانه ها و شخصیت های منتقد بود تا جایی که روز شهادت دکتر شهید آیت از مخالفان خودرا از تقویم پاک کرد.
